Miłość – istotą nowego przykazania Jezusa
Miłość – istotą nowego przykazania Jezusa
Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. […] Dopóki
niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna
kreska nie zmieni sięw Prawie, aż się wszystko spełni
(Mt 5,17)
Życie Jezusa Chrystusa i Jego nauka mają wartość, do jakiej człowiek nie doszedłby nigdy sam. Od pierwszych publicznych wystąpień w Galilei, Pan Jezus dał się poznać jako osobowość wyjątkowa, niepowtarzalna, przyciągająca uwagę słuchaczy zdecydowaniem i mocą przepowiadania, w sposób jedyny w historii. Święty Mateusz zapisał: „Uczył ich bowiem jak ten, który ma władzę, a nie tak jak ich uczeni w Piśmie” (Mt 7,29). Pan Jezus występował i nauczał jako doskonały znawca ludzkiej natury, z przekonaniem, że On jest źródłem głoszonej prawdy. Jezus narodził się jako człowiek, by – „przyjąwszy postać sługi” (Flp 2, 6-11) – dokonać tego, co było niezbędne do realizacji Bożego planu zbawienia. Przyszedł „wypełnić wszystko, co sprawiedliwe” (Mt 3,15) i zająć się sprawami swego Ojca (Łk 2,49), aby na świecie rozszerzało się Królestwo Boże z nowym ładem i prawdziwą hierarchią wartości.
W głoszonych naukach przekazywał zasady, z których wiele już znano, ale nie wprowadzano ich w życie codzienne, albo fałszywie je interpretowano. Wyjaśnienia Jezusa są ponad pouczeniami proroków: „Słyszeliście, że powiedziano… A Ja powiadam wam” (Mt 5,21. 27. 31. 38. 43). Jego słowa „powiadam wam” na nowo ożywiają treści zawarte w dotychczasowym objawieniu i pokazują całą głębię Bożego przesłania, które wyraźnie otwiera przed człowiekiem o wiele szersze perspektywy niż tylko ścisłe przestrzeganie Prawa. Nauczanie Jezusa jednoznacznie kieruje ludzką myśl ku samemu Bogu, wskazując, że celem nie może być „litera prawa” i „przepis”. Wezwanie Nauczyciela: „Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli dobre wasze uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie” (Mt 5,16).To o wiele więcej niż tylko przestrzeganie Prawa ze strachu przed karą, czy z chęci pokazania się ludziom. Jest to wezwanie skierowania całego życia ku Bogu.
Swoje Królestwo Chrystus oparł na miłości i budowane jest przez miłość. „To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali tak jak Ja was umiłowałem” (J 15,12). Jezus mówiąc „To jest moje przykazanie…”, wyszedł naprzeciw tęsknocie pokoleń ludzi oczekujących bardziej pokojowych rozwiązań prawnych i poszukujących harmonijnego sposobu życia między sobą i pomiędzy społeczeństwami. Odpowiedź na te odwieczne pragnienia przyniósł Chrystus w orędziu odnowienia rodzaju ludzkiego. Święty Jan Apostoł powrócił do tej prawdy w liście: „W tym objawiła się miłość Boga ku nam, że zesłał Syna swego Jednorodzonego na świat, abyśmy życie mieli dzięki Niemu. W tym przejawia się miłość, że nie my umiłowaliśmy Boga, ale że On sam nas umiłował i posłał Syna swojego jako ofiarę przebłagalną za nasze grzechy” (1 J 4,10). Kto wnika w nowość całego nauczania Chrystusa na tle całej starożytności dochodzi do przekonania, że istotą religii Mistrza z Nazaretu jest miłość.”
Święty Jan Paweł II w katechezie, w 1999 roku, wyjaśniał: „W starożytnym Izraelu podstawowe przykazanie miłości Boga włączone było w odmawianą codziennie modlitwę: «Pan jest naszym Bogiem – Panem jedynym. Będziesz miłował Pana, Boga twojego, z całego swego serca, z całej duszy swojej ze wszystkich swych sił. Niech pozostaną w twym sercu te słowa, które ja ci dziś nakazuję. Wpoisz je twoim synom, będziesz o nich mówił przebywając w domu, w czasie podróży, kładąc się spać i wstając ze snu» (Pwt 6,4-7). Podstawą tego nakazu bezgranicznego miłowania Boga jest miłość, jaką sam Bóg darzy człowieka. Oczekuje On prawdziwej odpowiedzi miłości od ludu, który szczególnie umiłował. […] Miłość stanowi istotę «nowego przykazania», ogłoszonego przez Jezusa. Wyraża bowiem ducha wszystkich przykazań, których zachowanie zostaje raz jeszcze nakazane, co więcej staje się jasnym dowodem miłości do Boga: «miłość względem Boga polega na spełnianiu Jego przykazań» (1 J 5,3). Miłość ta, będąca zarazem miłością do Jezusa, stanowi warunek zyskania miłości Ojca: «Kto ma przykazania moje i zachowuje je, ten Mnie miłuje. Kto zaś Mnie miłuje, ten będzie umiłowany przez Ojca mego, a również ja będę go miłował i objawię mu siebie» (J 14,21). Miłość Boga, możliwa dzięki darowi Ducha Świętego, opiera się zatem na pośrednictwie Jezusa, jak On sam stwierdza w modlitwie arcykapłańskiej: «Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Ty Mnie umiłowałeś, w nich była i Ja w nich»” (J 17,26).
Ks. Stefan Misiniec
Ostatnie wydarzenia