Odkrywanie tajemnicy królestwa Bożego
Odkrywanie tajemnicy królestwa Bożego
Wnet zebrały się koło Niego tłumy tak wielkie,
że wszedł do łodzi i usiadł, a cały lud stał na brzegu.
I mówił im wiele w przypowieściach (Mt 13,1)
Wielkie zaciekawienie wzbudziło pojawienie się wśród ludzi Jezusa nauczającego, który czynił znaki przez uzdrowienia i uwalniania od demonów, olśniewał bystrością umysłu i dobrocią serca, wskazywał sposoby rozwiązywania najtrudniejszych problemów życia. Odkrywał przed słuchaczami cel i niezwykłe perspektywy życia na ziemi, prowadził do zaprzyjaźnienia się z Bogiem bogatym w miłosierdzie. Przekonywał, że Bóg jest Ojcem wszystkich, czekającym z otwartym sercem na spotkanie z Nim w domu wiecznej radości i szczęścia. Chciał, aby droga Jego powrotu do Ojca w Niebie była też drogą Jego słuchaczy, żeby wyznawcy naśladowali Go i korzystali ze środków zbawienia, zostawionych we wspólnocie założonego przezeń Kościoła. Ta wspólnota wiary i miłości nadprzyrodzonej, pomimo ludzkiej struktury, służy ludziom przez stulecia i pomaga odczytywać odwieczny głos Bożego Syna, chociaż zmieniają się warunki wokół wciąż tętniącego życiem jeziora Genezaret.
Zdarza się, że współczesny człowiek jest na co dzień zapatrzony jedynie w doczesność. Bywa, że zajęty realizowaniem swoich przyziemnych ambicji, żyje tak, jakby Boga nie było. Chcąc szybko osiągnąć upragnione dobra, które wkrótce przestają cieszyć i wystarczać, pogrąża się w pustce i poczuciu niespełnienia, a żyjąc w cywilizacji, w której odpowiedzialność nie jest wartością najważniejszą zatraca rozeznanie na czym polega sensu życia.
Zwykły człowiek wcześniej lub później uświadamia sobie, że znajduje się na zmieniającej się drodze życia. Chwila zatrzymania się na niej, jest możliwością duchowego dołączenia się do słuchaczy, żyjących kiedyś pomiędzy Judeą i Galileą. Jezus – pomimo przestrzeni wieków – dzisiaj też mówi głosem Ewangelii: „Ziarnem jest słowo Boże…” Mateusz na gorąco notuje: – Ziarno posiane na drodze, oznacza każdego, „kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu”. – „Posiane na miejsca skaliste oznacza tego, kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; ale nie ma w sobie korzenia, lecz jest niestały. Gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamuje”.– „Posiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne”.– „Posiane w końcu na ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny trzydziestokrotny” (Mt 13,19-23). „Ziarnem jest słowo Boże…” Ziarno wciąż pada na grunt ludzkiego serca.
Święty Jan Paweł II , w katechezie z 25 września 1991 roku, rozważał słowa Chrystusa zapisane przez św. Łukasza (Łk 10,23-24): „Szczęśliwe oczy, które widzą, co wy widzicie. Bo powiadam wam: Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli”: „Szczególnie szczęśliwi byli ci, którzy żyjąc w czasach Jezusa doznali radości przebywania z Nim, oglądania Go i słuchania. Sam Jezus nazywa ich szczęśliwymi. Formuła «powiadam wam» pozwala nam zrozumieć, że przytoczone słowa są czymś więcej niż zwykłym stwierdzeniem historycznego faktu. Słowa wypowiedziane przez Jezusa stanowią objawienie, które ukazuje głęboki sens dziejów. W poprzedzającej Go przeszłości, Jezus widzi nie tylko zewnętrzne wydarzenia, przygotowujące Jego przyjście. Dostrzega głębokie pragnienie serc kierujące tymi wydarzeniami i wyprzedzające ich ostateczny wynik. Większość ludzi współczesnych Jezusowi nie zdawała sobie sprawy z tego przywileju. Patrzyli na Mesjasza i słuchali Go, nie rozpoznając w Nim oczekiwanego Zbawiciela. Zwracając się do Niego, nie wiedzieli, że rozmawiają z Pomazańcem Bożym zapowiedzianym przez proroków. Mówiąc: «to, co wy widzicie», «to, co słyszycie», Jezus zapraszał ich do otwarcia się na tajemnicę niedostępną dla zmysłów. W jej zgłębianiu, Jezus pomaga przede wszystkim swoim uczniom: «Wam dana jest tajemnica królestwa Bożego» (Mk 4,11). Na tej drodze, prowadzącej uczniów do odkrycia tajemnicy, zakorzeniona jest nasza wiara, wspierająca się właśnie na ich świadectwie. Nie mamy przywileju oglądania i słuchania Jezusa, tak jak to było możliwe podczas Jego ziemskiego życia, ale dzięki wierze, otrzymujemy niezmierzoną łaskę obcowania z tajemnicą Chrystusa i Jego królestwa”.
Ks. Stefan Misiniec
Ostatnie wydarzenia